DRB 25 jaar — Alumni aan het woord

DRB 25 jaar — Alumni aan het woord

In het kader van het 25-jarig jubileum blikt DRB samen met oud-medewerkers terug op bijzondere herinneringen, waardevolle lessen en de sfeer van toen. In deze reeks komen collega’s van toen aan het woord over wat hun tijd bij DRB voor hen heeft betekend.

In dit deel aan het woord: Priscilla Dunant Maurits- van Wijngaarden

De leerschool die je niet vergeet

Van bedrijfskunde naar executive search en uiteindelijk naar de top van Philips. Hoe drie jaar op de Nassaulaan haar leerden wat geen opleiding haar had kunnen bijbrengen.

Priscilla werkte van 2006 tot 2009 bij DRB. Die periode beschouwt zij tot op de dag van vandaag als bepalend. Nu, ruim vijftien jaar later, is zij Global Transformation Lead bij Philips, waar zij grote organisatieveranderingen begeleidt op het snijvlak van strategie en executie. De basis voor veel van wat zij nu doet, legde zij op de Nassaulaan in Den Haag, het voormalige kantoor van DRB.

Priscilla studeerde bedrijfskunde en kwam via een groot loyaliteitsprogramma terecht in een controllerrol bij Shell. Maar iets bleef knagen. “Ik wilde begrijpen, hoe werken bedrijven van binnen. Echt begrijpen, niet vanuit de cijfers, maar vanuit de mensen en de beslissingen die er worden genomen.” Toen zij Robert tegenkwam, was het niet haar bedoeling om bij DRB te gaan werken. Dat veranderde snel. “Hij vroeg: waarom kom je niet hier werken? En eigenlijk was dat precies het antwoord op de vraag die ik mijzelf stelde.”

Na drie jaar DRB keerde zij terug naar Shell, ditmaal in een reeks internationale functies, verspreid over verschillende landen en locaties. Ze reisde de wereld over en groeide in steeds bredere rollen. Uiteindelijk maakte zij de overstap naar Philips, waar zij nu werkzaam is.

Van finance naar executive search

De overstap naar executive search was een volledige carrièreswitch. Niet alleen qua vakgebied, maar ook qua manier van denken en werken. Priscilla werkte nauw samen met Arjen, met wie zij de consultancy-, finance- en IT-opdrachten voor haar rekening nam.

“We waren veel op pad, door het hele land. Hij is een heel scherpe, strategische denker. Hij zette de lijnen uit en hield de ontwikkelingen in de markt bij. Dat heeft mij veel geleerd.”

Wat haar in die periode vooral bijbleef, was de kwaliteitsnorm die binnen DRB vanzelfsprekend was. “Robert was ambitieus, precies, warm en ongelooflijk attent. Hij verwachtte het beste van zijn team, maar dat voelt niet als druk. Het is een standaard die je gewoon wil halen.”

Die combinatie van hoge verwachtingen en oprechte betrokkenheid typeert voor haar de organisatie tot op vandaag. “Hij stuurt nog steeds een bericht op mijn verjaardag. Dat is geen toeval, dat is wie hij is.”

Oprecht luisteren als strategisch instrument

Wat Priscilla uit haar jaren bij DRB heeft meegenomen, is meer dan vakkennis. “De grootste les was oprechte interesse tonen in een ander. Niet binnenkomen met een agenda, maar echt luisteren. De juiste vragen stellen. En daardoor begrijpen waar het echt om gaat.”

Die vaardigheid is strategisch van belang. De sleutel ligt zelden in de systemen of processen. “Het begint bij mensen. Bij begrijpen wat de bottleneck werkelijk is. Dat heb ik bij DRB geleerd.”

Ze omschrijft DRB als een organisatie die door de juiste vragen te stellen strategisch het verschil weet te maken. “De trajecten die wij hebben gedaan, waren vaak van groot belang voor de koers van een organisatie. Niet omdat we snel handelden, maar omdat we goed luisterden. Dat onderscheidend vermogen gebruik ik nog dagelijks.”

Een veilige basis als voorwaarde voor groei

Terugkijkend benoemt Priscilla iets wat zij pas later leerde benoemen: de kracht van een veilige, vertrouwde omgeving als voorwaarde voor ontwikkeling. “Ik vond koud bellen in het begin verschrikkelijk. Maar Robert bleef zeggen: neem die telefoon op. Keer op keer. Tot je er niet meer over nadenkt.”

Dat proces van herhaling en vertrouwen heeft haar gevormd. “Ik heb bij DRB gezien wat een high-performing team nodig heeft om te groeien. Dat zijn niet de processen of de systemen. Dat is een veilige, duidelijke basis. Met heldere keuzes en een duidelijke richting.”

Die observatie geldt wat haar betreft ook voor DRB zelf. Het team bestond uit uitgesproken, complementaire karakters: Robert, Arjen en Barbara, elk met een eigen stijl, die elkaar versterkten zonder elkaars identiteit te overschreeuwen. “Het was geen eenheidsworst. Iedereen had zijn eigen karakter. En dat maakte het ontzettend sterk.”

Zichzelf blijven

Gevraagd wat zij DRB voor de toekomst toewenst, hoeft Priscilla niet lang na te denken. “Dat ze zichzelf blijven. Hoe groot en succesvol ze ook worden of zijn. Dat is hun kracht. En die moeten ze bewaken.”