Geen categorie

Behoud talent door open communicatie

Vasthouden aan iets waarvan je weet dat het niet (meer) gelukkig maakt: de meesten van ons hebben er helaas ervaring mee. Het voelt alsof je gevangen zit; alsof je alle vrijheid ontnomen wordt om vrij te zijn in de stappen die je zet. Vasthouden aan een relatie die geen energie meer geeft kost slagkracht, ook als dit om een functie gaat waarin iemand niet meer lekker in zijn vel zit. Bijvoorbeeld omdat een professional zijn of haar talenten niet volledig kan inzetten. Je zou verbaasd staan van het aantal mensen dat zichzelf dag in dag uit naar een job sleept waarvan ze weten dat deze eigenlijk niet meer past. Een (vooralsnog) gemiste kans, want het kan zoveel beter gaan als we met elkaar kritisch naar de aanwezige talenten binnen de organisatie durven te kijken.

Open houding nodig

Uit de praktijk blijkt dat het niet alleen door gebrek aan initiatief van de medewerker zélf komt. Ook organisaties staan niet altijd te popelen om te praten over de ontwikkelmogelijkheden van de betrokken medewerker. Soms komt dit voort vanuit een passieve houding, soms vanuit laksheid en regelmatig ook vanuit angst. Angst voor een medewerker die, geïnspireerd door de constructieve gesprekken, het lef heeft ontwikkeld om een andere baan te gaan zoeken om daar vervolgens wel het beste uit zichzelf te halen. Die angst blijkt in het gros van de gevallen overigens ongegrond… Vaker wordt talent behouden doordat er op een open manier gecommuniceerd wordt.

De gewenste situatie

Je naar elkaar openstellen. Feedback durven geven én ontvangen. En, hoe geiten-wollen-sok dat ook klinkt: luisteren naar het gevoel dat de professional, vaak na lang aarzelen met je deelt. Uiteindelijk wordt iedereen beter van deze manier van werken. Zeker op de lange termijn. Immers, op die manier creëer je als werkgever een gezond werkklimaat waarbij goede professionals zich gehoord voelen in kansen en aandacht. En voor de professional zelf betekent het vaak definitief vrij breken uit een patroon dat sluipend is ontstaan. Want hoe je het ook wendt of keert: van een aanhoudend gevangen gevoel is nog nooit iemand écht gelukkig geworden.